يامبر اسلام(ص) از يك محيط عقب افتاده در تمام جهات، كه آنرا يك محيط لااقل...........

متن پاسخ: 1 ـ پيامبر اسلام(ص) از يك محيط عقب افتاده در تمام جهات، كه آنرا يك محيط لااقل نيمه وحشي بايد محسوب نمود، قيام كرد.
2 ـ سرزمين حجاز حق داشت يك محيط عقب مانده و فراموش شده باشد، زيرا چيزي كه مايه پيشرفت و ترقي بود در آن يافت نمي‏شد، قسمت اعظم آنرا ريگستان خشك و سوزاني تشكيل مي‏داد كه نه آب داشت و نه قابل كشت بود و اكثر مردم آن بصورت بيابانگردي در ميان «زندگي و مرگ» روزگار ميگذراندند.
اين محيط بقدري متروك و فراموش شده بود كه حتي جهانگشايان بزرگ دنيا مانند «رامسيس دوم» و «اسكندر مقدوني» و «ايليوس گالوس» از تسخير آن چشم پوشيدند، چون به مشكلاتش نمي‏ارزيد. اسلام از چنين محيطي طلوع كرد و همين محيط مهد پرورش قرآن بود.
3 ـ پيغمبر اسلام (ص) درس نخوانده بود، يعني اصولا در آن محيط تاريك درسي وجود نداشت كه بخواند، نه مدرسه‏اي بود نه دانشگاهي، نه دانشمندي وجود داشت و نه استادي، اگر كسي تنها خواندن و نوشتن ميدانست دانشمند آن محيط محسوب مي‏شد؛ تازه اينگونه «دانشمندان» هم انگشت شمار بودند!
و بفرض اينكه پيامبر اكرم (ص) خواندن و نوشتن را فرامي‎گرفت، كتابي در آن محيط پيدا نمي‏شد تا مطالعه كنند، جز اساطير و افسانه‏هاي آميخته به خرافات گذشتگان.
سفرهاي محدود پيغمبر بخارج از حجاز براي تجارت، به قدري كوتاه و پرمشقت بود كه جائي براي اين احتمال باقي نمي‏گذارد كه پيامبر در «خارج» تحصيل كرده باشد.
بعلاوه چگونه ممكن است، كسي در چنان محيطي كه با سواد فوق‏العاده در آن كمياب است، درسي خوانده باشد و انگشت نما نشود و همه مردم او و استادش را نشناسند؟ و چگونه تصور مي‏شود چنين كسي با كمال صراحت، در برابر تمام مردم بگويد من درس نخوانده‏ام، و «امي» هستم و كسي به او اعتراض نكند؟!
قرآن مجيد روي كلمه «امي» يعني «درس نخوانده» در مورد پيامبر مكرر تكيه كرده است. (اعراف/157 و 158)
و نيز صريحاً مي‏گويد
«وَما كُنتَ تَتْلوا مِنْ قَبلِه مِنْ كِتاب وَلا تخطه بِيَمينِكَ اذاً لارْتاب المُبطلون» عنكبوت/48
[پيش از اين كتابي نمي‏خواندي، و چيزي با دست خود نمي‏نوشتي تا مايه ترديد و شك گمراهان گردد.]
چنين پيامبري، از چنان محيطي برخاست و كتابي آورد كه وضع آن محيط آشفته، فقير، تاريك، محروم و پرهرج و مرج را بكلي دگرگون ساخت.
شعاع نيرومند اين كتاب كم كم بخارج افتاد و فصل نويني در تاريخ بشريت گشود.
كتابي آورد كه هر شنونده‏اي را مسحور و مجذوب خود ميساخت و در اعماق دلها نفوذ مي‏كرد.
كتابي كه بزرگترين عامل موفقيت او در هدف‏هاي مختلف انقلابي، تربيتي، اجتماعي و سياسي بود.